|
||||||||
|
BRINSLEY SCHWARZ was een Britse pub rockband, die eind sixties was ontstaan uit de popband Kippington Lodge, een band die aanvankelijk bestond uit Brinsley Schwarz (gitaar, piano, zang), Pete Whale (drums), Dave Cottam (bas) & Barry Landerman (keys, zang). Hun eerste singles flopten, Cottam vertrok en Lowe vervang hem. Landeman vertrok, Bob Andrews trad toe op keyboards en ten slotte werd Whale vervangen door Billy Rankin op drums. De stijl van de band veranderde van pop in een folkrock band met psychedelische pretenties. In het begin van hun carrière deelde de band een gemeenschappelijke woning in een groot oud huis in Beaconsfield en dit pand werd gebruikt als oefenruimte door The Band, die naar de UK kwam als onderdeel van de Warner Brothers-tournee. De band leende de instrumenten van Brinsley Schwarz om te repeteren. Na ‘Brinsley Schwarz‘ (1970), hun debuutalbum bracht de band in hetzelfde jaar ‘Despite It All’ uit, dat een duidelijk countrygeluid had. In 1971 vervoegde gitarist Ian Gomm de band en namen ze hun derde album ‘Silver Pistol’ (1972) op. Brinsley Schwarz speelde op het tweede Glastonbury Festival (1971). Hun solide live optredens leverden de band al snel een grote fanbase op in Londen. Het countryrockalbum ‘Nervous on the Road’ uit 1972 kreeg ook uitstekende recensies. Het bereikte de hitlijst niet, maar het leverde ze wel een slotopening op voor Paul McCartney's Wings Britse tournee uit 1973. Hun vijfde studioalbum ‘Please Don't Ever Change’, uitgebracht in 1973, werd minder goed ontvangen door de critici en behaalde een slechte verkoop. In 1974 regelden ze dat Dave Edmunds hun zesde album ‘The New Favorites of... Brinsley Schwarz’ produceerde, dat meer gepolijst was en opnieuw goede recensies kreeg. Naast de studio albums bracht Brinsley Schwarz ook een reeks singles uit onder hun eigen naam en verschillende pseudoniemen, zoals The Hitters, The Knees, Limelight en The Brinsleys, maar deze faalden allemaal. Ze namen het laatste album ‘It's All Over Now’ op in 1974, maar dit werd toen niet uitgebracht. Ze ontbonden uiteindelijk in maart 1975. ‘LIVE @ ROCKPALAST 1975’ was de registratie van zowat hun laatste live optreden. Nadat ze op 06/03/75 optraden tijdens live TV-concert in de WDR studio 1 in Keulen gingen de vijf muzikanten uit elkaar. Nick Lowe en Ian Gomm begonnen solocarrières en hadden uiteindelijk meer succes met andere bands (Nick Lowe met Dave Edmunds in Rockpile). Brinsley Schwarz en Bob Andrews zaten in de studio en waren op tournee met Graham Parker & The Rumours. De soundtracks van het laatste optreden van Brinsley Schwarz konden echter worden gered en werden voor deze release gerestaureerd door de toenmalige WDR-geluidstechnicus Manfred Kaiser en geremasterd door Johannes Scheibenreif in zijn Weense studio. Op de setlist stonden er 13 nummers, een gezonde mix van covers en eigen nummers. Met hun hit “Country Girl” startte de band de show. “We Can Mess Around” was Hierna de zowat perfecte aansluiter. Doc Pomus en Mort Shuman schreven “Save the Last Dance for Me” dat in 1960 voor het eerst werd opgenomen door The Drifters. Het is een nummer -hier in reggae stijl- dat het altijd goed doet tijdens live optredens. “Range War” is al het volgende country nummer, “Love Is Gone” en “Run Rudolph Run” rocken daarna en “Private Number” is de tearjerker waarop gewacht werd. Met veel orgel van Andrews rolt “Surrender to the Rhythm” van het podium, met “(What's So Funny 'Bout) Peace, Love and Understanding” en “Ju Ju Man” zetten ze in de grote finale opnieuw de druk op de ketel, om dan af te ronden met de soulvolle instrumental, “Rockin' Chair”. “Een verzamel item voor de fans van BRINSLEY SCWHAR!” Eric Schuurmans
‘LIVE @ ROCKPALAST 1975’: Track list: 01.Country Girl – 02. We Can Mess Around – 03.Save the Last Dance for Me [Doc Pomus / Mort Shuman > The Drifters] – 04.Range War – 05.Love Is Gone – 06.Run Rudolph Run – 07.Private Number – 08.Surrender to the Rhythm – 09.Please Don't Ever Change – 10.Don't Lose Your Grip On Love – 11.(What's So Funny 'Bout) Peace, Love and Understanding – 12.Ju Ju Man – 13.Rockin' Chair | Credits: Brinsley Schwarz: guitar, vocs / Nick Lowe: bass, vocs / Bob Andrews: keys, vocs / Ian Gomm: guitar, vocs / Billy Rankin: drums Discography BRINSE SCHWARZ: Live @ Rockpalast 1975 [2025] | Live Archive Vol.4 Köln and Paris [2023] | Last Orders! [2021] | Live Archive Vol.3 The Vera Club, Groningen, Holland [2020] | Live Archive Vol.2 The Black Swan, Sheffield [2019] | Live Archive Vol.1 Tilburg [2019] | Live Favourites [2015] | Cruel to Be Kind [2004] | What IS So Funny About Love and Understanding [2001 | Rarities [2000] | It's All Over Now [1988] | The New Favourites of Brinsley Schwarz [1974] | Please Don't Ever Change [1973] | Nervous on the Road [1972] | Silver Pistol [1972] | Despite It All [1970] | Brinsley Schwarz [1970] | |